Strony umowy
Nabywca, płatnik, odbiorca, współsygnatariusz, inwestor, faktor — kiedy używać których.
Nabywca (główna strona)
Klient którego widzisz na karcie. To z nim umowa jest zawarta i to on bierze odpowiedzialność za płatność (chyba że dodasz osobnego płatnika).
Reprezentant (gdy nabywca to firma)
W przypadku B2B umowę po stronie nabywcy podpisuje osoba reprezentująca firmę — najczęściej prezes/dyrektor, czasem pełnomocnik. Wpisujesz imię, nazwisko, funkcję. System sam dodaje formułę „reprezentowana przez X (Y)" w pierwszym paragrafie umowy.
Inny płatnik
Najczęstsze przypadki: rodzice płacą za remont mieszkania dziecka, mąż jako klient — żona jako płatnik, firma jako klient — leasing/faktor jako płatnik. Dodajesz osobnego płatnika z bazy klientów — rozliczenie idzie na niego, umowa na nabywcę.
Odbiorca montażu
Adres montażu może być inny niż adres klienta. Klasyczny przypadek: matka kupuje okna do mieszkania córki, ale do mieszkania klucze ma córka. Wpisujesz imię, telefon, adres odbiorcy — ekipa wie z kim się skontaktować na miejscu.
Współsygnatariusz (małżonek)
Dla małżeństw we wspólnocie majątkowej często wymagany jest podpis obojga. Pole „Współsygnatariusz" pozwala dodać drugą osobę z imieniem, nazwiskiem i PESEL — pojawi się na karcie podpisów wydruku umowy.
Inwestor i faktor
- Inwestor — generalny wykonawca lub dotujący (np. spółdzielnia, deweloper, gmina przy dotacji). Wpisujesz nazwę i numer umowy ramowej / projektu.
- Faktor — zewnętrzny finansujący (np. faktoring, leasing). Wpisujesz nazwę faktora i numer rachunku, na który ma trafić płatność.
Obie strony są opcjonalne — jeśli nie dotyczą Twojej transakcji, nie wypełniaj. Pojawią się w paragrafie umowy tylko gdy są wypełnione.
